Onraad in het Kriebelbos (14)

Wat voorafging: Seppe en zijn vrienden laten Femke op school meevoetballen. Maar zijn hun bedoelingen wel zo zuiver of schuilt er meer achter?

Femke zou die kerels eens laten zien wat ze kon. Soms trapte Femke ’s weekends met haar papa tegen een bal en af en toe wist ze hem zelfs te verschalken en een doelpunt te netten. 

‘Hop!’ zei ze en ze gaf een ferme trap tegen de bal. Dat dacht ze tenminste, maar de bal vloog nauwelijks vooruit. Deze bal was een stuk zwaarder dan het plastic balletje waarmee ze thuis speelden. 

Merkte ze daar geen besmuikt lachje bij Winob? Wacht maar, kereltje, jij hebt nog niets gezien. Opnieuw spurtte Femke in de richting van de bal. 

Maar wat gebeurde er nu? De jongens speelden voortdurend de bal naar elkaar door zodat Femke niet meer aan de bal geraakte. En waar liep Seppe zo plots heen?
‘Hé, Groenvink, hoe zit het?’ vroeg Winob spottend. ‘Wil je nog voetballen?’ 

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

Onraad in het Kriebelbos (13)

Wat voorafging: Seppe en zijn kornuiten zijn echte kwelduivels. Femke is dan ook aangenaam verrast dat ze haar tijdens het speelkwartiertje vragen om mee te voetballen.

Nu was Femke geen voetbalkampioen, maar ze wilde best eens aantonen dat ook meisjes tegen een bal kunnen sjotten. Misschien dat Seppe en zijn maten dan toch eindelijk het licht hadden gezien. 

In de godsdienstles vertelde de meester zo vaak over rijke edellieden die een leven van plezier genoten en op een dag getroffen werden door een vonk van goedheid. Daarop gingen ze als kluizenaar in een schamel hutje leven tussen de vogels en de hertenjongen. Of ze trokken al predikend rond om ongelovigen te bekeren. Waarom zouden Seppe, Winob en de anderen dan niet plots tot inkeer kunnen komen?

‘Ik wil best wel mee voetballen. Red jij het alleen, Fientje?’

Fientje trok een wat verongelijkt gezicht; ‘Ach,’ zei ze dan, ‘ik speel wel wat met mijn jojo.’ 

Ze had een nieuwe jojo, waarop Sneeuwwitje stond afgebeeld. En hoewel ze nog niet echt handig was met het speelgoedje, kon ze zich er best een kwartiertje mee amuseren.     

‘Tof,’ zei Femke. Ze spurtte meteen in de richting van de bal. 

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

Onraad in het Kriebelbos (12)

Wat voorafging: Femke en Fientje zijn op school. Soms is het daar leuk, behalve als enkele pestkoppen zich komen moeien.

Tijdens de recreatie speelden Femke en Fientje de Winx Club na, een populaire animatiereeks. Als getransformeerde feeën dartelden ze over de speelplaats om het goede te doen zegevieren.

‘Ik ben Flora!’ schreeuwde Fientje. ‘En ik ben Stella!’ riep Femke op haar beurt.

Plots kwam Winob erbij, één van de beste makkers van Seppe die Femke anders geen blik waardig gunde.

‘Hé, Femke, wij willen voetballen. Speel jij mee?’

‘Wat leuk,’ zei Fientje meteen.

Winob schudde spottend het hoofd. ‘Helaba, sprinkhaan, ik had het wel tegen jouw grote zus.’

Femke twijfelde. Ze wilde haar zus niet in de steek laten, maar anderzijds was het de eerste keer dat één van de maten van Seppe haar uitnodigde om mee te spelen. 

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

Onraad in het Kriebelbos (11)

Wat voorafging: het is de week van het bos en meester Lukas stelt voor om op uitstap te trekken naar het Kriebelbos. Tot grote vreugde van Femke, want zij is ervan overtuigd dat er iets vreemds aan de hand is in het bos. Misschien een ideale gelegenheid om meester Lukas daar op te wijzen.

Femke keek al uit naar hun uitstapje van morgen. Wat een meevaller dat ze precies nu het Kriebelbos zouden bezoeken. Kon ze de meester meteen tonen dat er wat aan de hand was in het bos. Ze hoopte maar dat ze haar rubberlaarzen niet vergat, want Femke was nogal slordig in die dingen.

‘Jij zal je hoofd nog eens vergeten,’ zei haar papa af en toe.

‘Beter een vergeten hoofd dan een punthoofd,’ reageerde Femke dan elke keer bliksemsnel. Misschien konden ze ooit nog samen op de kermis staan. Hoewel, als ze het voor het kiezen had, werd Femke liever natuurgids of bioloog of iets in die aard.

Laarzen meebrengen, noteerde ze. En voor alle zekerheid legde ze ook nog een dubbele knoop in haar zakdoek.

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

Onraad in het Kriebelbos (10)

Wat voorafging: het is fraai herfstweer en meester Lukas stelt voor om op klasuitstap te gaan. De suggesties van de leerlingen stemmen hem evenwel droef. Of heeft Femke een beter idee?

Meester Lukas schudde ontgoocheld het hoofd. ‘Denk eens goed na. We zijn begin oktober, het is de week van het…’

‘Bos!’ gilde Femke enthousiast. ‘Wat leuk! We kunnen naar het Kriebelbos.’

‘Jakkes, Groenvink, ik krijg de kriebels van dat bos,’ zuchtte Seppe. ‘Wat kunnen we daar gaan uitrichten? Door de modder ploeteren en onze schoenen besmeuren.’ Hij monsterde zijn schoenen. Het waren inderdaad pareltjes van Italiaans leder, die zijn mama voor veel geld gekocht had in een chique zaak in de stad.

‘Daarom moeten jullie morgen rubberlaarzen meebrengen,’ zei meester Lukas.

‘Rubberlaarzen,’ herhaalde Seppe ongelovig. ‘Mijn mama krijgt een beroerte als ze dat verneemt. Moet ze mij daarom degelijke schoenen kopen?’

‘Doe niet zo gek,’ zei meester Lukas. ‘Schrijven jullie allemaal maar in jullie agenda: morgen laarzen meebrengen.’ 

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

Onraad in het Kriebelbos (9)

Wat voorafging: Er is wat aan de hand in het Kriebelbos. Daar is Femke van overtuigd. Maar het is mooi herfstweer en meester Lukas is in een goede stemming. Hopelijk blijft dat zo.

Meester Lukas bleef zijn goed humeur behouden. ‘Morgen gaan we op uitstap, kinderen. Heeft er iemand een idee waarheen?’

Onmiddellijk schoten enkele vingers in de lucht. ‘Naar het zwembad, meester!’ ‘Nee, naar een speelplein!’

‘Ik weet het!’ gilde Seppe. Hij knipperde de hele tijd met zijn vinger zodat de meester hem wel moest opmerken. ‘Naar een pretpark!’ Hij blikte tevreden om zich heen alsof hij zopas een briljant idee gespuid had. ‘Dan kunnen we op de kermisattracties zitten en griezelen in het spookkasteel.’ 

Zijn maten klapten uitgelaten, waardoor Seppes neus nog wat opkrulde. Altijd werd hij omringd door enkele vrienden die hem ophemelden dat het niet mooi meer was. 

Femke vond de meeste van zijn maten zelf maar griezels. Ze snapte niet waarom ze nog zo nodig naar een spookkasteel wilden. Konden ze niet gewoon in de spiegel kijken? 

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

Onraad in het Kriebelbos (8)

Wat voorafging: Femke is maar net op tijd op school. Gelukkig is meester Lukas goed geluimd. Daar zit het mooie najaarsweer voor veel tussen.

‘Lekker weertje, niet?’ Meester Lukas knikte kort. ‘Het is de opwarming van de aarde, meester. De aarde warmt…’

‘Jaja,’ zei meester Lukas.

Femke slikte haar woorden in. Ze bedacht nog net bijtijds dat ze meester Lukas al eens eerder hierover had onderhouden. Als ze er goed over nadacht, zelfs al meer dan één keertje. ‘En toch is het erg zacht weer,’ zei ze ferm, terwijl ze de klas binnenwandelde.

Haar medeleerlingen waren zich reeds volop aan het installeren. Seppe klopte loeihard met zijn meetlat op Femkes bank.

‘Er zat een vliegje op,’ zei hij met een spottend lachje.

‘Vast wel,’ zei Femke. ‘Jij bent zelf een koeienvlieg!’

‘Groenvink,’ siste Seppe. Zijn maten gierden het uit. ‘Groenvink,’ echoden ze. ‘Femke is een groenvink!’ En ze begonnen te fluiten als een vink, maar dan wel als een hese vink die nooit een prijs zou wegkapen.

‘Stilte!’ riep meester Lukas. Femke hoopte maar dat zijn goed humeur nu niet weg zou zijn.

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!