Foto auteur

Foto auteur
Foto Maarten Marchau, provinciebestuur Oost-Vlaanderen

zondag 19 juli 2020

Onraad in het Kriebelbos (52)

Wat voorafging: Femke beweert dat ze tijdens het klasbezoek haar geld en haar haarspeld heeft verloren in het Kriebelbos. Maar voorlopig levert de zoektocht van mama, Fientje en Femke zelf niets op.

‘Zo komen we geen stap verder,’ zei mama, al moest ze zelf enigszins lachen. ‘Zeg nu eens eerlijk, Femke, waar heb je je geld verloren?’

‘Een moeilijke vraag, mama.’ Femke deed alsof ze heel hard nadacht. ‘Maar het was in elk geval dieper in het bos.’ Ze voegde meteen de daad bij het woord en nam het pad dat zich langs gemerkte bomen dieper het bos in slingerde.

Fientje liep huppelend achter haar aan, terwijl mama enkele meters verder volgde. En daarbij af en toe een zucht liet horen. Ze passeerden opnieuw langs de plek waar in de lente de blauwe boshyacinten bloeiden. Femke hield eensklaps halt en boog zich voorover alsof ze een indiaanse sqauw was die gewoon was sporen te zoeken. Fientje volgde haar voorbeeld. ‘Kijk,’ zei ze, ‘hier heeft een paard gelopen.’ Ze toonde sporen van hoefijzers in de modder.

‘En hier heeft een tractor gereden,’ wees Femke. De rubberbanden van de zware tractor hadden diepe sporen nagelaten.
‘Geweldig,’ verzuchtte mama. ‘Ik verknoei mijn schoenen om te zien dat er paarden en tractoren door het bos hebben gereden.’
‘Eén paard en één tractor,’ verbeterde Femke.
‘En wat dan nog?’ vroeg mama. ‘Waar heb je dat geld en die speld in hemelsnaam verloren?’

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

zondag 12 juli 2020

Onraad in het Kriebelbos (51)

Wat voorafging: Femke beweert dat ze haar geld en haar lievelingsspeld heeft verloren in het Kriebelbos. Dus zit er voor haar mama weinig anders op dan op speurtocht te gaan in het bos.

‘Waar hebben jullie zoal gelopen met de klas?’ vroeg mama terwijl ze het Kriebelbos instapten.
‘Een beetje overal,’ zei Femke zorgeloos. Maar ze merkte mama’s blik. ‘Eerst zijn we naar het huis van Trezeke geweest.’

‘Trezeke de heks?’ wilde Fientje weten. Femke merkte dat haar kleine zus spontaan een stap achteruit zette.
Femke knikte overtuigd. ‘Ja, en plots kwam Trezeke tevoorschijn.’ Femke maakte met haar vingers allerlei vreemde bewegingen.
‘Hou op!’ schreeuwde Fientje.

‘Meisjes!’ gilde mama op haar beurt. ‘Meisjes…’
‘…. zijn toch het mooist op aard,’ vulde Femke lachend aan.
Mama keek haar stomverbaasd aan. ‘Waar heb je die wijsheid vandaan?’
‘Dat heb ik eens gehoord op een cd van papa,’ antwoordde Femke trots. ‘Het was een cd van Raymond van het Kriebelbos.’
‘Van het Groenewoud,’ verbeterde mama. 

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

zondag 5 juli 2020

Onraad in het Kriebelbos (50)

Wat voorafging: Femke wil opnieuw naar het Kriebelbos. Heeft ze daar geen haarspeld verloren? Laat haar mama zich inpakken en rijden ze naar het bos?

Mama nam Fientjes rugzak over. ‘Je hebt toch haarspelden genoeg. Ik heb opzettelijk een voorraadje gekocht omdat jullie er elke dag wel één verliezen.’
‘Het is een heel bijzondere speld,’ improviseerde Femke. ‘Het is zelfs mijn lievelingsspeld.’
‘Jaja,’ zei mama veelbetekenend.
‘En ik heb… eu… ook nog mijn geld in het Kriebelbos verloren.’

Mama sloeg zich met de vlakke hand op het hoofd. ‘Ik zal papa toch nog moeten geloven. Jij verliest toch werkelijk alles.’ Ze trok Fientje mee. ‘Vooruit, Femke, waar wacht je nog op? We gaan zo snel mogelijk zoeken in het Kriebelbos.’

‘Ja, mama,’ zei Femke, plots één en al bereidwilligheid. Het zou beslist heel ongehoorzaam zijn als ik mama nu herinnerde aan mijn fluitles, dacht ze. Femke had het moeilijk om een lachje te verbergen, terwijl ze achter mama en Fientje aanliep.

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

zondag 28 juni 2020

Onraad in het Kriebelbos (49)

Wat voorafging: na het klasbezoek aan het Kriebelbos, knuffelt Femke haar mama uitbundig. Is dat omdat ze terug naar het Kriebelbos wil?

‘Wat een grote liefde!’ riep mama uit. Maar ze kon niet wegstoppen dat ze best genoot van het moment. ‘Waaraan heb ik dat te danken?’
‘Mama toch.’ Femke probeerde niet te geïrriteerd te klinken. ‘Ik geef je toch vaak een zoen.’ Thuis of in de auto, vulde ze in gedachten aan.

‘En ik ook.’ Fientje sprong bijna op mama om haar drie dikke smakkerds te geven. Mama spinde haast van genoegdoening, net als de poes thuis wanneer ze op Femkes schoot mocht zitten en een chocolaatje kreeg toegestopt. Soms vond Femke dat haar zus zich werkelijk als een slijmerd gedroeg. Het zal de leeftijd zijn, dacht ze berustend.

‘Mama! Mama!’ Ze poogde de aandacht te trekken van mama, die Fientje nog aan het knuffelen was. ‘Houden jullie nu nooit eens op? Ik moet nog terug naar het Kriebelbos. Mijn haardspeld ligt daar ergens.’
Mama schudde het hoofd. ‘Jij zal je hoofd nog eens verliezen.’
‘Je lijkt papa wel.’

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

zondag 21 juni 2020

Onraad in het Kriebelbos (48)

Wat voorafging: het klasbezoek aan het Kriebelbos is niet helemaal verlopen zoals gepland. En nu weet Femke nog steeds niet wat er aan de hand is in het bos.

Toen ze terug op de school arriveerden, was het reeds bijna vier uur. Ze moesten nog enkel hun boekentas ophalen en wie wou, kon nog even naar het toilet. Daarna galmde de bel door het schoolgebouw, het bevrijdende signaal waar Femke op sommige dagen echt zat naar uit te kijken.

Ze holde onmiddellijk de speelplaats op en keek uit waar haar zusje bleef. Die kwam enige tellen later aangesjokt.
‘Fientje, eindelijk ben je daar!’ Het klonk alsof Femke al uren op de speelplaats aan het ijsberen was.
‘Ik ben dadelijk naar buitengekomen,’ zei Fientje.

‘Natuurlijk,’ reageerde Femke op een toon die van alles kon betekenen. ‘Kijk, daar is mama!’
Ze vloog op haar mama af alsof ze die al jaren niet meer had gezien. Er kon zelfs een zoen vanaf, wat de laatste tijd erg uitzonderlijk was. Femke wilde immers niet dat Seppe en zijn maten merkten hoe ze haar mama af en toe nog eens knuffelde. Wat zouden die stoere kerels wel niet van haar denken?

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

zondag 14 juni 2020

Onraad in het Kriebelbos (47)

Wat voorafging: Femke wil maar al te graag achterhalen wat er loos is in het Kriebelbos. Maar lukt dat ook tijdens het bezoek met de klas van meester Lukas?

‘Meester, ik heb een haarspeld in het bos verloren,’ zei Femke.
‘In het bos. Ben je wel zeker?’ vroeg meester Lukas.
‘Zo zeker als twee plus twee vier is.’
‘Is dat wel vier?’ Meester Lukas was een onverbeterlijke grapjas. ‘Ik dacht dat dat vijf was.’ 

Hij keek bezorgd op zijn uurwerk. ‘Het wordt echt te laat. En Seppe kan maar beter op school droge kleren aantrekken.’ Hij zwaaide naar de schoolbus. ‘Vooruit opstappen!’
‘Nu heeft die duivelse Seppe toch mijn plannetje gedwarsboomd,’ mompelde Femke op gedempte toon.

Helaas had meester Lukas iets opgevangen. ‘Wat murmelde je daar, Femke?’
‘Dat het toch jammer is wat Seppe is overkomen,’ zei Femke.
Meester Lukas krabde eens achter zijn oor. ‘Nu had ik toch echt iets anders begrepen.’

‘Vreemd,’ zei Femke. Ze haalde de schouders op. ‘Mensen begrijpen wel eens meer de verkeerde dingen,’ besloot ze als een volleerde wijsneus.

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!

zondag 7 juni 2020

Onraad in het Kriebelbos (46)

Wat voorafging: het klasbezoek aan het Kriebelbos verloopt niet rimpelloos. Maar Femke zou graag het geheim van het bos achterhalen. Wat was er toch aan de hand?

‘O jee, nu begint het nog te regenen ook,’ sakkerde meester Lukas. Hij stak zijn hand uit en keek bijna reikhalzend naar de grijze hemel alsof hij verwachtte dat er goudstukken naar beneden zouden vallen. De hand van de meester werd echter alleen maar nat. ‘Straks verkleurt mijn haar nog,’ schaterde hij het uit. Zijn haar was evenwel helemaal niet geverfd, integendeel hij had bijna geen haar meer over. ‘Ik denk dat we maar beter kunnen vertrekken.’

Verrek, dacht Femke, net nu ik op onderzoek wou gaan. Ze wou helemaal niet op tijd terug zijn. Want vanavond had Femke blokfluitles en daar baalde ze van. Ze had geen zin om alweer van “Broeder Jacob” of “Au clair de la lune” te spelen, terwijl de fluitjuf de mat sloeg en ontgoocheld met haar hoofd schudde. 

Femke was geen muzikaal toptalent. Al zong ze heel aardig als ze zich onderdompelde in een schuimend bad. Dan kon ze zo auditie doen bij een of ander jongerengroepje. Alleen waren haar papa en mama daar niet van overtuigd. Die geloofden echt dat ze verder zou komen met broeder Jacob dan met een eigentijdse jongerenband. Maar als Femke mocht kiezen, dan wist ze het wel…

Benieuwd naar het vervolg? Afspraak op zondag!